اگر مدتی را صرف مطالعه درباره زبان‌شناسی کرده باشید، احتمالاً به این ایده برخورده‌اید که شماری از واژه‌ها یا صورت‌های دستوری «نشان‌دار» (Marked) هستند، در حالی که برخی دیگر «بی‌نشان» (Unmarked) به شمار می‌روند. معنای این تقسیم‌بندی چیست؟ در این یادداشت گشتی در مفاهیم نشان‌گذاری (Marking) و نشان‌داری (Markedness) می‌زنیم و زبان‌شناسی را معرفی می‌کنیم […]

اصطلاحات – عباراتی مانند سِرّی را فاش کردن، کسی را سر کار گذاشتن، یا دست از کاری شستن – اغلب به عنوان عباراتی عجیب  در نظر گرفته می‌شوند که معنای آن‌ها را نمی‌توان از اجزایشان استنباط کرد. نظریه‌های سنتی زبان‌شناسی مدت‌ها این اصطلاحات را سازه‌هایی دل‌بخواهی (Arbitrary) می‌دانستند که به صورت یکپارچه در واژگان ذهنی

زبان چیزی فراتر از مجموعه‌ای از واژگان و قواعد دستوری است. زبان سامانه‌ای زنده و پویاست که از سوی افرادی که از آن استفاده می‌کنند، بافت‌هایی که در آن به کار می‌رود، و هویت‌های اجتماعی که از طریق ارتباطات شکل می‌گیرند، ساخته می‌شود.  زبان بازتاب‌دهنده جامعه است، و  یکی از مهم‌ترین نمودهای این بازتاب‌دهندگی، «گونه

بازنشرانتشار نخست: نشر دانش فروردین و اردیبهشت ۱۳۷۴ شماره ۸۷ پیش از هر چیز، مایلم از فرهنگستان علوم، به ویژه از هسته‌ی زبان‌شناسی آن، صمیمانه تشکر کنم که این فرصت را در اختیار من گذاشت تا به طرح نکاتی درباره‌ی بررسی‌های زبانی، به‌طور عام، و زبان‌شناسی همگانی، به‌طور خاص، بپردازم. ارزش این کار فرهنگستان به‌خصوص