زبان چیزی فراتر از مجموعه‌ای از واژگان و قواعد دستوری است. زبان سامانه‌ای زنده و پویاست که از سوی افرادی که از آن استفاده می‌کنند، بافت‌هایی که در آن به کار می‌رود، و هویت‌های اجتماعی که از طریق ارتباطات شکل می‌گیرند، ساخته می‌شود.  زبان بازتاب‌دهنده جامعه است، و  یکی از مهم‌ترین نمودهای این بازتاب‌دهندگی، «گونه […]

زبان‌های ضمیرانداز (Pro-Drop Languages) به زبان‌هایی گفته می‌شود که در آن‌ها ضمیر فاعلی در جملات می‌تواند حذف شود، زیرا اطلاعات فاعل از طریق صرف فعل یا زمینه‌‌ی گفتمانی قابل بازیابی است. در این یادداشت ویژگی‌های زبان‌های ضمیرانداز و الگوهای نحوی و معنایی آن‌ها به اختصار معرفی می‌شوند و زبان فارسی به‌عنوان یک زبان ضمیرانداز جزئی

تصویرگونگی (iconicity) ناظر بر رابطه‌ی غیرتصادفی یا غیردلبخواهانه صورت نشانه‌های زبانی (Linguistic Signs) با معنای آن‌هاست. این مفهوم نشان می‌دهد که برخلاف دیدگاه سوسوری، که رابطه‌ی بین دال و مدلول را معمولاً دلبخواهانه(Arbitrary) می‌داند، در بسیاری از موارد، صورت واژه‌ها، آواها، یا ساختارهای دستوری می‌توانند معنای خود را بازتاب دهند. تصویرگونگی در زبان‌های طبیعی (Natural

قانون زیپف (Zipf’s Law) یکی از مفاهیم جذاب و بنیادین در زبان‌شناسی و تحلیل داده‌های زبانی است که به بررسی الگوهای توزیع واژه‌ها در متون و گفتار می‌پردازد. این قانون که توسط جورج کینگزلی زیپف (George Kingsley Zipf)، زبان‌شناس و ریاضیدان آمریکایی، در اوایل قرن بیستم فرمول‌بندی شد، نشان می‌دهد که در هر زبان طبیعی (Natural

1-مقدمه کامری[1] (1976) نمود دستوری را شیوۀ  نگریستن به ساختار زمانی درونیِ یک موقعیت می‌داند. چنان‌چه زمانِ دستوری ((tense را از نمود دستوری (aspect) متمایز کنیم : از حیث زمانی، کِی                                                              when Tense: temporally از حیث زمانی، چگونه                                                         Aspect: temporally how (معمولاً در دستور سنتی زمانِ دستوری ((tense را از نمود دستوری (aspect) متمایز نمی‌کنند

بازنگری لوینسون در آرای گرایس او را به ابزارهای نظری لازم برای تبیین پدیده های نحوی مجهز می کند. به زعم وی استنتاج کاربردشناسی نه الزاماً در سطح پاره گفتار بافت وابسته که بر جمله مستقل از بافت نیز اعمال می شود. به بیان دیگر ملاحظات کاربردشناختی حتی پیش از وقوع یک پاره گفتار در

مرور مقالۀ صورت های عذرخواهی در انگلیسی نیوزلندی تألیف هلمر مروری بر مقاله صورت های عذرخواهی در انگلیسی نیوزلندی(هلمز) در حوزه ی مطالعات کاربردشناختی و زبانشناسی اجتماعی، راهبردهای عذرخواهی و صورت های زبانی تحقق‌بخش آن‌ها توجه شماری از پژوهشگران را برانگیخته است. هولمز از جمله پژوهشگرانی است که صورت‌بندی‌ها و نتایج پژوهش‌های او الگوی مطالعات

در سنت مطالعات زبان‌شناسی اجتماعی و تحلیل انتقادی گفتمان به تفاوت‌های جنسیتی در زبان توجه قابل‌اعتنایی شده است. از مطالعاتی که به ویژگی‌های «ساختاری» زبان (مانند جنس دستوری) می‌پردازند تا پژوهش‌هایی که تفاوت در الگوهای «کاربرد» را کانون توجه خود قرار داده‌اند. حقوق سوژگیِ نابرابر در تعامل، چشم‌پوشی زنان از نوبت سخن‌گفتن در مکالمه یا

دستور گشتاری یا زبانشناسی چامسکیایی نظریه‌ی زبانی را مبتنی بر تقابل دوتاییِ توانش و کنش درک و صورت بندی می‌کند. این دوگانه ی مشهور، تا اندازه‌ای، میراث دوگانه‌ی سوسوریِ زبان و گفتار است. توانش زبانی ناظر بر آگاهی یا دانشِ ضمنی و ناخودآگاهِ گویشور از ساختار زبان است؛ دانشی که گر چه در خودآگاهی گویشور

۱- مقدمه ساخت‌واژه یا صرف در سیر تطوّر زبان شناسی مدرن پذیرای رهیافت های گوناگون و نه چندان همگرایی بوده است. از رویکردهای واژه گرا گرفته تا رویکرد غیر واژه گرای صرف توزیعی یا صرف پراکنده که به پیمانه یا بخش مستقلی با عنوان صرف در دستور قائل نیست. در این میان اما دغدغه رهیافت