
بخش تدقیقات لسانی وبگاه به بازنشر نظرورزیهای زبانشناختیِ متقدم اختصاص دارد؛ این «نظرورزیهای متقدم» پیش از پاگرفتنِ علم زبانشناسی در ایران، یا، در سالهای نخست راهاندازی رشتهی دانشگاهی زبانشناسی در نشریههای عمومی انتشار یافتهاند. بازنشرِ بیشترِ این نوشتهها پس از دههها و در قالبِ «متنِ جستوجوپذیر و قابلکپی» انجام میپذیرد. به این منظور که نامِ این بخش تا اندازهای بازنمایندهی منطق انتخاب محتوا و حالوهوای جاری در نوشتههای آن باشد عنوانِ «تدقیقات لسانی» را، که در نشریهی تاریخی «ایرانشهر» به کار رفته است، بیکموکاست تکرار کردهایم.
سیر تکاملی زبان – بخش دوم
بازنشر پس از هشتاد و نه سالانتشار نخست: مجلۀ مهر، شمارۀ ۲، سال ۱۳۱۳ در شمارۀ قبل تحت عنوان «سیر تکاملی زبان» جنبۀ لفظی آن را در نظر گرفته بحث نمودیم اینک به قسمت معنوی آن میپردازیم زیرا این قسمت هم مانند جنبۀ لفظی همواره در معرض تغییر و تحول و تکامل است. یکی از
فارسی ساختگی
بازنشر پس از نود سال انتشار نخست: مجلۀ مهر، شمارۀ ۶، سال ۱۳۱۲ کسانی که خداوند خمیرۀ وجود ایشان را به آب ذوق و صفای قریحه سرشته و با اعطای این لطیفۀ غیبی به مقام جلیل پرستندگی مظاهر جمال و کمال ارتقاء داده و از سایر اجناس مردم ممیزشان کرده است هر گاه که
مُد جدید نویسندگی
بازنشر پس از نود سال انتشار نخست: مجلۀ مهر، شمارۀ ۷، سال ۱۳۱۲ در شمارۀ اخیر مجلۀ مهر مقالهای به قلم دوست فاضلم آقای اقبال آشتیانی خواندم و تعجب کردم. نمیدانم کلمۀ مد در فارسی زمان بیهقی یا فارسی قبل از فتح عرب چه بوده. از اینرو اجازه میخواهم کلمۀ مزبور را در اینجا به
کلمه
انتشار نخست: مجلهی مهر بازنشر (در قالب متن جستوجوپذیر) پس از ۸۹ سال مبدأ و مرجع کلیه شعب زبان که دستور هم جزو آنهاست کلمه میباشد و آن مشتق از «کلم» عربی است به معنی خستن (جراحت وارد کردن) آمده و این انتقال از معنای حقیقی به مجازی از این روست که همچنان که از
فصلی در باب لغت – بخش سوم
انتشار نخست: مجلهی مهر بازنشر (در قالب متن جستجوپذیر) پس از ۹۰ سال در ایالات و ولایات دوردست هم بسیاری لغات پراکنده و منتشر است که از ریشه اصیل اوستائی و سانسکریتی است. اساساً به قدري زبانهای ولایتی مغشوش و تحریف شده است که به وصف نمیآید. نه لر زبان کرد را میفهمد، نه کرد
فصلی از باب لغت – بخش دوم
انتشار نخست: مجلهی مهر بازنشر (در قالب متن جستوجوپذیر) پس از ۹۰ سال وسعت دایرۀ لغات و اصطلاحات علمی و فنی امروزۀ زبانهای اروپائی مرهون لغات بسیطی است که از زبانهای لاتین و یونانی قدیم گرفته شده است و هر چه دامنۀ اکتشافات و اختراعات توسعه یابد و علوم و فنون جدیدی پیدا شود بیدرنگ